تبلیغات
فجر آزادی - شرح حالی دیگر از امام خمینی (ره)
دوشنبه 25 اردیبهشت 1391

شرح حالی دیگر از امام خمینی (ره)

   نوشته شده توسط: ارژنگ    نوع مطلب :امام خمینی (ره) ،مقالات ،

بنا به‌ اعتراف‌ تاریخ‌، همواره‌ یك‌ اندیشه‌ سیاسی‌ در اعصار گوناگون ‌برسرنوشت‌ بسیاری‌ از ملتها تأثیر داشته‌ و چه‌ بسا تغییرات‌ اساسی‌ در سرنوشت‌ آنها ایجاد كرده‌ است‌. امروزه‌ نیز تأثیر عمیق‌ اندیشه‌ سیاسی‌ امام‌ خمینی‌ بر سرنوشت‌ بسیاری‌ از ملتهای‌ جهان‌ ـ از بوسنی‌ تا جنوب‌شرق  آسیا و از چچن‌ تا آفریقای‌ جنوبی‌ ـ و اخیرا در موج بیداری اسلامی که جهانیان را انگشت به دهان گذارده، آشكار و هویدا است‌.‌ در این‌ نوشتار كوشش‌ شده‌ است‌ شرح حال مختصری از ‌بزرگترین‌ صاحب‌ نظر و انقلاب گر قرن‌ بیستم‌ در برابر دید و نظر علاقمندان قرار داده‌ شود.

شـرح‌ حال‌

آنچه‌ معروف‌ است‌ اینكه‌ فیلسوفان‌ اغلب‌ دارای‌ زندگی‌ پرماجرائی ‌نیستند و رویدادهای‌ زندگیشان‌ جز برای‌ شارحان‌ احوالشان‌ چندان ‌جالب‌ نیست‌ و چیزی‌ كه‌ یادمان‌ آنان‌ است‌ ماجراهای‌ زندگیشان‌ نیست‌ بلكه‌ آثار ایشان‌ است‌. امّا «خمینی‌ كبیر» كه‌ بعدها مردم‌ ایران‌ او را با لقب‌ مختصر و جالب‌ «امام‌» شناختند، استثنائی‌ بر این‌ قاعده‌ بود. زندگی‌ و شخصیت‌ او مظهر یكی‌ از مهمترین‌ نقاط‌ عطف‌ تاریخ‌ اسلام ‌و تشیع‌ است‌. این‌ نقطه‌ عطف‌ آن‌ تحوّل‌ و انتقالی‌ است‌ كه‌ در نخستین‌ سالهای‌ قرن‌ پانزدهم‌ هجری‌ از محیط‌ سرد و تاریك‌ استبداد به‌ فضای‌ باز و روشن‌ حكومت‌ اسلامی‌ صورت‌ گرفت‌.

«روح‌ الله» در بیستم‌ جمادی‌ الثانی‌ سال‌ 1320 هـ.ق  مصادف‌ با سالروز جده‌اش‌ «ام‌ابیها» در «خمین‌» زاده‌ شد. در آن‌ زمان‌ ایران ‌دوران‌ پر آشوب‌ «انقلاب‌ عدالتخواهی‌» را می‌گذراند. هفت‌ساله‌ بود كه‌ تن‌ شریف‌ شیخ‌ فضل‌الله نوری‌ پرچم‌ برافراشته‌ شده‌ استقلال‌ و آزادی‌ ایران‌ گردید.

پاره‌ای‌ از شارحان‌ احوال‌ «امام‌» در مورد حوادث‌ دوران‌ كودكی ‌او كه‌ در تكوین‌ خلق‌ و خوی‌ و مسیر زندگی‌اش‌ مؤثر بوده‌ است ‌مطالبی‌ نوشته‌اند، ولی‌ آنچه‌ بسی‌ بیشتر از این‌ عوامل‌ در این‌ زمینه‌تأثیر داشته‌ همانا رویدادهای‌ زندگی‌ و كیفیت‌ و مراحل‌ جوانی‌ او است‌. «امام‌» بعد از آنكه‌ تحصیلات‌ ابتدائی‌ خود را نزد اساتید مختلفی‌ در اراك‌ گذراند، در سن‌ 15 سالگی‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ اسلامی‌ در محضر برادر بزرگوارش‌ پرداخت‌ و بعد از آن‌ به‌ یكی‌ از حوزه‌های ‌رسمی‌ آن‌ زمان‌ یعنی‌ حوزه‌ اصفهان‌ فرستاده‌ شد. وی‌ هنگامی‌ كه‌ به‌ آن ‌حوزه‌ قدم‌ می‌گذاشت‌ كمتر از 18 سال‌ داشت‌. دو سال‌ بعد زمانیكه ‌آیت‌الله مؤسّس‌ «حائری‌» به‌ سوی‌ شهر قم‌ شتافت‌ ایشان‌ نیز به‌ قم‌ رفت ‌و در مدرسّه‌ دارالشفا مأمن‌ گزید.

در زمان‌ فوت‌ آیت‌الله حائری‌ «امام‌» در بسیاری‌ از علوم‌ مهارت‌ و تخصص‌ ویژه‌ای‌ یافته‌ بود. ارتباط‌ مادام‌العمر او با «كسب‌ فضائل‌اخلاقی‌» یكی‌ از بزرگترین‌ عواملی‌ بود كه‌ بر آینده‌ او اثر عمیق‌ گذاشت‌. در حقیقت‌ باید گفت‌ كه‌ بدون‌ انگیزه‌ها و امكانهائی‌ كه‌ این‌«ارتباط‌» برای‌ او به‌ وجود آورد بی شك‌ امام‌ همچون‌ یك‌ «روحانی‌گمنام‌» چشم‌ از جهان‌ فرو می‌بست‌. امّا این‌ منزلت‌ و مقام‌ عرفانی‌ بود كه ‌او را به‌ عظمت‌ و بزرگی‌ رساند.

«امام‌» در سرتاسر زندگانیش‌ به‌ كار تحریر و تألیف‌ نیز اشتغال ‌داشت؛‌ بطوری كه ‌مجموعه‌ آثار كتبی‌اش‌ را بسیار قطور و مفصّل‌ نمود. این‌ آثار شامل‌ وعظ‌ها، نامه‌ها، نوشته‌های‌ عرفانی‌، تفسیرات‌ كتاب‌مقدس‌ قرآن‌، دفاع‌ از اسلام‌، فقه‌، اصول‌، شعر و این‌ قبیل‌ مطالب ‌هستند. از كتاب‌ چهل‌ حدیث‌ كه‌ بگذریم‌ ـ كه‌ فصول‌ و بابهای‌ مختلف‌ آن‌ در حالتی‌ مخصوص‌ به‌ خود قرار دارند، مبحث‌ ولایت‌ فقیه ‌بی‌گمان‌ مؤثرترین‌ اثر خمینی‌ كبیر است‌. تدوین‌ این‌ اثر را امام‌ در سال ‌1339 یعنی‌ 7 سال‌ پس‌ از كودتای‌ آمریكائی‌ شاه‌ بر علیه‌ ملت‌ ایران‌ و 2 سال‌ قبل‌ از قیام‌ اسلامی‌ 15 خرداد در قسمتی‌ از «كتاب‌ البیع‌» آغاز كرد و مسلّماً غرضش‌ از تألیف‌ آن‌ تنها ادامه‌ سیره‌سلف‌ صالح‌ نبود بلكه‌ همانطور كه‌ از درسهای‌ اظهار شده‌ در نجف‌ پیدا است‌ در فكر این‌ بود كه‌ پایه‌های‌ یك‌ حكومت‌ مستقل‌ در زمان‌ غیبت‌ را سر و سامان‌ بخشد و همچنین‌ در دفاع‌ از عقیده‌ای‌ بود در مقابل‌ كسانی‌ كه‌ مذهب ‌تشیع‌ را مدافع‌ جدائی‌ دین‌ از سیاست‌ می‌پنداشتند و ادعا می‌كردند كه‌«هر پرچمی‌ قبل‌ از قیام‌ قائم‌ برای‌ برپائی‌ حكومت‌ بلند شود محكوم‌ به ‌شكست‌ است‌» و باید مسئولیت‌ تمام‌ عواقب‌ شوم‌ و دردناك‌ آن‌ كه ‌نصیب‌ جامعه‌ اسلامی‌ می‌گردد را بپذیرد زیرا آمیختن‌ دین‌ با حكومت‌ مردم‌ را از دین‌ و مذهب‌ بری‌ نموده‌ و باعث‌ زوال‌ دین‌ خواهد شد و باعث‌ نزول‌ بلایا و بدبختی های‌ بعدی‌ جامعه‌ تشیع‌ خواهد گردید.

آثار علمی‌ «امام‌» از تألیفات‌ دوران‌ جوانی‌ و با تألیف‌ مسائل‌ عقلیه‌ آغاز گردید و در زمینه‌ اخلاقیات‌ و فقه‌ و اصول‌ ادامه‌ یافت‌. بیش‌ از 27 سال‌ نداشت‌ كه‌ «مصباح‌الهدایه‌» را در عرفان‌ به‌ رشته‌ تحریر در آورد. در سن‌ 29 سالگی‌ شرحی‌ بر دعای‌ سحر ماه‌ رمضان‌ نگاشت‌كه‌ نشان‌دهنده‌ ارتقاء فكری‌ او در مسائل‌ عقلیه‌ است‌. وی‌ سپس‌ كتاب ‌«اربعین‌ حدیث‌» را تألیف‌ كرد كه‌ شامل‌ 7 حدیث‌ در مسائل‌ عقلیه‌ و 33 حدیث‌ مربوط‌ به‌ اخلاقیات‌ می‌باشد. امام‌ تا آخر عمر مبارك‌ خود موفق‌ به‌ باقی‌ گذاشتن‌ حداقل‌ 25 اثر علمی‌ گردید. در میان‌ آثار متعدد امام‌ مهمترین‌، برجسته‌ترین‌ و معروفترین‌ اثر او رساله‌ وی‌ در نظریه‌سیاسی‌ است‌ كه‌ مجموعه‌ای‌ از دروس‌ ایشان‌ در نجف‌ بوده‌ است‌ كه ‌توسط‌ شاگردان‌ او به‌ رشته‌ تحریر درآمده‌ و بنام‌ «ولایت‌فقیه‌» یا «حكومت‌ اسلامی‌» و گاه‌ با نام‌ مستعار «نامه‌ای‌ از امام‌ كاشف ‌العظاء»، در سالهای‌ خفقان‌ و مبارزه‌ به‌ چاپ‌ رسید...