تبلیغات
فجر آزادی - بهائی گری، سرویس اطلاعاتی بریتانیا و نهضت جنگل
یکشنبه 21 خرداد 1391

بهائی گری، سرویس اطلاعاتی بریتانیا و نهضت جنگل

   نوشته شده توسط: ارژنگ    نوع مطلب :ادیان‌و فرق ،مقالات ،


فرقه های گمراه همواره فریادهای آزادی خواهی مردم را نشنیده اند یا اینکه نابود کرده اند.

در این جا موضوع بحث ما " بهائی گری، سرویس اطلاعاتی بریتانیا و نهضت جنگل" است و در واقع نیم نگاهی به بهائیت و حمایت های استعمار برای از بین بردن نهضت جنگل خواهیم داشت.

 

شبکه فوق (بهائیت) در شکست و سرکوب نهضت جنگل نقش اطلاعاتی و خرابکارانه بسیار مؤثر

و مرموزی ایفا کرد که تاکنون مورد بررسی کافی قرار نگرفته است.

احسان الله خان دوستدار، چهره سرشناس تروریستی که در صفوف نهضت جنگل تفرقه انداخت و

« کودتای سرخ » را علیه میرزا کوچک خان هدایت کرد، به یکی از خانواده های سرشناس

بهائی ساری (خانواده دوستدار) تعلق داشت و سردار محیی (عبدالحسین خان معزالسلطان)،

همدست او، از اعضای خاندان اکبر بود که برخی از اعضای آن، به ویژه

میرزا کریم خان رشتی، به رابطه با اینتلیجنس سرویس (سرویس جاسوسی) انگلیس

شهرت فراوان دارند. حداقل دو تن از برادران میرزا کریمخان رشتی و سردار محیی،

مبصرالملک و سعیدالملک، را به عنوان بهائی فعال می شناسیم.

فتح الله اکبر (سردار منصور و سپهدار رشتی) برادر دیگر ایشان است

که در آستانه کودتای 3 اسفند 1299 رئیس الوزرا بود و

نقش مهمی در هموار کردن راه کودتا ایفا نمود.

در این میان نقش احسان الله خان دوستدار، به عنوان یکی از برجسته ترین

تروریست های تاریخ معاصر ایران، حائز اهمیت فراوان است. مأمور اطلاعاتی اعزامی

حزب بلشویک به جنگل در گزارشی به باکوارزیابی خود را از میرزا کوچک خان و

احسان الله خان دوستدار چنین بیان می دارد:

"ثابت قدمی فوق العاده میرزا کوچک خان و دقت فوق العاده، علاقه و

همدردی او نسبت به اطرافیان و وضع وخیم روستائیان و خویشاوندان، احترام

شدید اطرافیان و علاقه به او را برانگیخته است... زندگی کوچک خان خیلی

ساده است، او در اتاق ساده ای زندگی می کند، همراه رفقای خود و مجاهدها

روی تشک کاه می خوابد، هیچ گونه مبل و زرق و برقی که مخصوص

خان هاست، وجود ندارد. او زندگی کاملاً متواضعانه ای دارد، سیگار نمی کشد،

خوشگذرانی نمی کند، مشروب نمی خورد و از ساعت شش صبح تا نصف شب کار می کند."

مأمور اطلاعاتی حزب بلشویک در مقابل تصویری به غایت منفی از احسان الله خان

به دست می دهد و علت کودتای او علیه میرزا کوچک خان را به تعصبات بهائی گری

وی منتسب می کند:

احسان الله خان... دارای شخصیت ضعیف، خودخواه، دارای نظرات اغراق آمیز

و آدمی شهرت پرست است. او جزو فرقه بابی ها (یکی از فرقه های ایران) است و

پدر زن او میرزا حسن خان یکی از مقامات مهم این فرقه است. از مشخصات

ویژه او عدم ابتکار و نداشتن آگاهی سیاسی است. احسان الله معتاد و الکلی است

به طوری که مصرف ودکای او در روز پنج بطری و مصرف تریاکش تا دو مثقال

است و این مقدار زیادی است. او در اثر نفوذ گروه سردار محیی سریعاً ترقی

کرده است... او می خواست کوچک خان را به مرام باب جلب کند ولی کوچک

خان اعتراض کرد که حالا وقت پرداختن به مذهب نیست، لازم است برای

آزادی وطن از انگلیسی ها و از ظلم شاه کار کرد. این امر سبب شد که این بابی،

که به تدریج شبکه دسایس خود را تنیده بود، با دارودسته خود از اردوی

کوچک خان خارج شود... [سردار محیی] این شخص بی اراده و بی فکر

[احسان الله خان] را مطمئن کرده بود که با برقراری کمونیزم در ایران بهائی گری

در ایران موفق خواهد شد و آن را مذهب رسمی اعلام خواهند کرد. این موضوع

برای هر فرد بهائی اغوا کننده است. این وعده احسان الله خان را کاملاً اغوا کرد

که به منظور انتقام از تعقیب دیرینه بهائی ها توسط مسلمانان شعارها و اعلامیه هایی

انتشار دهد... این بابی کهنه مغز باور کرده بود که کمونیزم اجازه خواهد داد

بهائی گری در ایران توسعه یابد و مذهب رسمی کشور شود. این بود عللی که

احسان الله خا ن را از کوچک خان دور می کرد و موجب شد به دشمنان او بپیوندد.

پس از شکست نهضت جنگل، که به طور عمده به دلیل دسایس احسان الله خان و

سردار محیی محقق شد، این دو به شوروی گریختند و در دوران استالین به اتهام

وابستگی به سرویس اطلاعاتی بریتانیا دستگیر و اعدام شدند. تورج اتابکی اتهامات

وارده بر احسان الله خان را چنین بیان کرده است:

عاملیت سرویس های اطلاعاتی بریتانیا و ایران، طرفداری پر و پا قرص از فاشیسم،

مبلغ تبلیغات زهرآگین در میان ایرانیان ساکن اتحاد شوروی، عامل تحویل برخی

از انقلابیون ایرانی به مقامات ایرانی، عنصری ضدبلشویک که با سازماندهی یک

گروه سی نفره از کارگران حوزه های نفتی تدارک عملیات تخریب را در حوزه

نفتی باکو دیده بود.

این اتهامی است که درباره دیگر قربانیان ایرانی دوران استالین کمتر تکرار شد.

علاوه بر دو نمونه فوق (احسان الله خان و سردار محیی)، موارد متعددی از حضور

مأموران بهائی اینتلیجنس سرویس بریتانیا در صفوف نهضت جنگل وجود دارد. یک

نمونه، میرزا شفیع خان نعیم، بهائی گیلانی، است که در انزلی به دست جنگلی ها به قتل رسید.

نمونه دیگر، غلامحسین ابتهاج (پسر ابراهیم خان ابتهاج الملک و برادر ابوالحسن ابتهاج) است

که به وسیله انقلابیون جنگل دستگیر شد. جنگلی ها قصد محاکمه و

مجازات او را داشتند ولی با وساطت احسان الله خان دوستدار و میرزا رضا خان افشار

از این کار صرفنظر شد.

میرزا رضاخان افشار نیز بهائی بود و نقش مخرب و مرموزی در حوادث نهضت

جنگل ایفا کرد. او در زمان آغاز نهضت پیشکار مالیه گیلان بود. به همراهی با جنگلی ها

شد. او سپس 84 هزار تومان از پول کمیته «کمیته اتحاد اسلام» پرداخت و مسئول مالی

را به سرقت برد و به تهران گریخت و بعدها به آمریکا رفت. افشار پس از بازگشت از

آمریکا مترجم هیئت آمریکایی میلسپو شد و در دوران سلطنت رضاشاه مشاغل مهمی

چون حکومت گیلان ( 1307 )، حکومت کرمان ( 1310 )، مسئول راهسازی کشور

( 1311 ) و استانداری اصفهان را به عهده داشت.

نمونه دیگر عبدالحسین نعیمی است. میرزا محمد نعیم پس از مهاجرت به تهران

در سفارت انگلیس به کار پرداخت.

عبدالحسین نعیمی نیز، چون پدر، کارمند سفارت انگلیس در تهران بود. در گزارش مورخ

1345/7/10 ساواک تهران به ریاست ساواک (نصیری) و مدیر کل سوم (مقدم) چنین

آمده است:

عبدالحسین نعیمی در سال های 1320 الی 1324 رئیس کمیته محرمانه سفارت

انگلیس در تهران بوده و با همک اری دبیر اول سفارت انگلیس [الن چارلز ترات]

در امور سیاسی خارجی و داخلی ایران نقش مؤثری داشته و خانم لمبتون... یکی

از دوستان و همکاران نزدیک و مؤمن عبدالحسین نعیمی بوده. آقای نعیمی در

سال 1325 یا 1326 از سفارت انگلیس کنار رفته و همکاری خود را در امور

سیاسی به طور مخفیانه و غیرمحسوس با سرویس اطلاعاتی سفارت انگلیس در

تهران ادامه می داده است و در ظاهر به کسب و تجارت می پرداخته است. آقای

نعیمی اکنون از مالکین بزرگ به شمار می رود و همکاری مخفیانه خود را با

دوستان انگلیسی در تهران حفظ کرده است...

در دوران محمد رضا پهلوی، یکی از دختران عبدالحسین نعیمی، به نام ملیحه، همسر

سپهبد پرویز خسروانی (از عوامل کودتای 28 مرداد 1332 و عضو فرقه بهائی) بود و

دیگری، به نام محبوبه، به همسری محسن نعیمی (دبیر مؤید) در آمد. در حوالی سال

1346 او و شوهرش به آفریقا مهاجرت کردند و به ارکان بهائیت در این منطقه بدل

شدند.